ਗਾਂ

Cow

ਗਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਅਟੁੱਟ ਦੋਸਤ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਵੱਛਾ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਲਦ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੇ ਗੋਬਰ ਨੂੰ ਖਾਦ ਅਤੇ ਬਾਲਣ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਚਮੜੇ, ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਖੁਰ ਵੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ। ਘਿਓ, ਦਹੀ, ਪਨੀਰ ਆਦਿ ਇਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੁਆਦੀ ਮਿਠਾਈਆਂ ਬਣੀਆਂ ਹਨ। ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। 

ਗਾਂ ਬਹੁਤ ਨਿਮਰ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਰਗਾ ਸਲੂਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਗਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਲੱਤਾਂ ਹਨ। ਗਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਵਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਇਕ ਪੂਛ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹਨ। ਪੈਰਾਂ ‘ਤੇ ਖੁਰ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਲਤ੍ਤਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਲੇਵੇ ਅਤੇ ਨਿੱਪਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਵਧੇਰੇ ਸਵਾਦ ਅਤੇ ਪਚਣ ਵਿੱਚ ਅਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ, ਬਿਮਾਰ ਅਤੇ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ।

ਇਹ ਦੁੱਧ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਊਡਰ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਦੁੱਧ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹੈ। ਗਾਂ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੱਛੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਘਰਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬਲਦ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਲ ਚਲਾਉਣ, ਬੈਲ ਗੱਡੀਆਂ ਚਲਾਉਣ ਅਤੇ ਰੱਟ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਗਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦਿਆਲੂਤਾ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।